فیلم فاربیک، اولین اثر بلند مستندساز فرانسوی ژرژ روکیه، به طور گسترده به عنوان بهترین فیلم او شناخته می‌شود. روکیه روی یک خانواده کشاورز فرانسوی تمرکز می‌کند و آن‌ها را در طول چهار فصل دنبال می‌کند. مانند آثار رابرت فلاهرتی، شخصیت‌های انسانی و زمین‌های اطراف آن‌ها یکی هستند و روکیه هرگز فرصت را برای همسو کردن زندگی آن‌ها با مراحل کهن طبیعت از دست نمی‌دهد. تصاویر نمادین پایانی بهار که از طریق عکاسی تایم‌لپس ثبت شده‌اند، به طرز شگفت‌انگیزی زیبا هستند. فاربیک با وجود برنده شدن چندین جایزه در جشنواره‌ها، بلافاصله منجر به تامین مالی فیلم‌های بعدی روکیه نشد (این یک مشکل رایج در صنعت سینمای فرانسه در دهه ۱۹۴۰ بود که با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد). شاید به همین دلیل، روکیه دنباله خود یعنی بیکفار را که در همان منطقه و با برخی از همان بازیگران فیلم‌برداری شده بود، تا سال ۱۹۸۳ نساخت.